PSEUDOLOGIA
Zaburzenie psychiczne polegające na bezwiednym opowiadaniu ńeprawdziwych historii bez intencji oszukania rozmówcy; nazywane też kłamstwem patologicznym lub zespołem Delbrücka.
Rzadko i żartobliwie: błędne objaśnienie pochodzenia wyrazu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Zaburzenie psychiczne polegające na bezwiednym opowiadaniu ńeprawdziwych historii bez intencji oszukania rozmówcy; nazywane też kłamstwem patologicznym lub zespołem Delbrücka.
Rzadko i żartobliwie: błędne objaśnienie pochodzenia wyrazu.
pseudologiaForma rzeczownika „pseudologia”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pseudologiaobecna forma | pseudologie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pseudologii | pseudologiom |
| Biernikkogo? co? | pseudologię | pseudologie |
| Narzędnikkim? czym? | pseudologią | pseudologiami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pseudologii | pseudologiach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pseudologii | pseudologiipseudologij |
| WołajnikTy... | pseudologio | pseudologie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pseudologia
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.