PRZYMUS
Presja wywierana na kogoś lub okoliczności zmuszające go do określonego postępowania; także silna wewnętrzna potrzeba zrobienia czegoś.
Środek prawny zmuszający do przestrzegania przepisów prawa lub wyroku sądowego.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Presja wywierana na kogoś lub okoliczności zmuszające go do określonego postępowania; także silna wewnętrzna potrzeba zrobienia czegoś.
Środek prawny zmuszający do przestrzegania przepisów prawa lub wyroku sądowego.
przymusyForma rzeczownika „przymus”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przymus | przymusyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | przymusowi | przymusom |
| Biernikkogo? co? | przymus | przymusyobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | przymusem | przymusami |
| Miejscownikw kim? w czym? | przymusie | przymusach |
| Odchodnikod kogo? czego? | przymusu | przymusów |
| WołajnikTy... | przymusie | przymusyobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przymusy
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.