PRZYMUS
Presja wywierana na kogoś lub okoliczności zmuszające go do określonego postępowania; także silna wewnętrzna potrzeba zrobienia czegoś.
Środek prawny zmuszający do przestrzegania przepisów prawa lub wyroku sądowego.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Presja wywierana na kogoś lub okoliczności zmuszające go do określonego postępowania; także silna wewnętrzna potrzeba zrobienia czegoś.
Środek prawny zmuszający do przestrzegania przepisów prawa lub wyroku sądowego.
przymusuForma rzeczownika „przymus”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przymus | przymusy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | przymusowi | przymusom |
| Biernikkogo? co? | przymus | przymusy |
| Narzędnikkim? czym? | przymusem | przymusami |
| Miejscownikw kim? w czym? | przymusie | przymusach |
| Odchodnikod kogo? czego? | przymusuobecna forma | przymusów |
| WołajnikTy... | przymusie | przymusy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przymusu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.