OTTO
Imię męskie.
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Imię męskie.
Nazwisko.
OttoForma rzeczownika „Otto”, mianownik i wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Ottoobecna forma | Ottonowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Ottonowi | Ottonom |
| Biernikkogo? co? | Ottona | Ottonów |
| Narzędnikkim? czym? | Ottonem | Ottonami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Ottonie | Ottonach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Ottona | Ottonów |
| WołajnikTy... | Ottoobecna formaOttonie | Ottonowie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Ottony |
Zobacz, w jakich słowach występuje: otto
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.