OTTON
Imię męskie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Imię męskie.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Otton | Ottonowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Ottonowi | Ottonom |
| Biernikkogo? co? | Ottona | Ottonów |
| Narzędnikkim? czym? | Ottonem | Ottonami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Ottonie | Ottonach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Ottona | Ottonów |
| WołajnikTy... | Ottonie | Ottonowie |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Otto | Ottonowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Ottonowi | Ottonom |
| Biernikkogo? co? | Ottona | Ottonów |
| Narzędnikkim? czym? | Ottonem | Ottonami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Ottonie | Ottonach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Ottona | Ottonów |
| WołajnikTy... | OttoOttonie | Ottonowie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ottony
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.