DOBRODZIKA
Przestarzale: dobrodziejka; kobieta okazująca komuś dobroć lub wyświadczająca dobrodziejstwa.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przestarzale: dobrodziejka; kobieta okazująca komuś dobroć lub wyświadczająca dobrodziejstwa.
Jeśli uczucia i stany będziemy mierzyć wielkością częstotliwości, to im wyższa częstotliwość, tym lepiej. Czynienie dobra jest więc zwiększaniem częstotliwości pozytywnych stanów. Dobro pomaga, zwiększa radość, daje ulgę i opiekę.
Sposób odczytania słowa DOBRZE prowadzi do podobnych wniosków. Gdy działamy dobrze i z korzyścią dla śiebie lub innych, prowadzimy do ustawienia zwiększonej energii. Może to być większa radość, lepszy byt lub lepszy stan.
Formy pokrewne utworzone z jednego członu DOBRO.
DOBRODZIKĘForma rzeczownika „dobrodzika”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński. Forma przestarzała.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | dobrodzika | dobrodziki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | dobrodzice | dobrodzikom |
| Biernikkogo? co? | dobrodzikęobecna forma | dobrodziki |
| Narzędnikkim? czym? | dobrodziką | dobrodzikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | dobrodzice | dobrodzikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | dobrodziki | dobrodzik |
| WołajnikTy... | dobrodziko | dobrodziki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: dobrodzikę
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.