DOBRODZIEJ
Osoba świadcząca innym dobro; dobroczyńca, filantrop, benefaktor.
Daw. tytuł grzecznościowy.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba świadcząca innym dobro; dobroczyńca, filantrop, benefaktor.
Daw. tytuł grzecznościowy.
Jeśli uczucia i stany będziemy mierzyć wielkością częstotliwości, to im wyższa częstotliwość, tym lepiej. Czynienie dobra jest więc zwiększaniem częstotliwości pozytywnych stanów. Dobro pomaga, zwiększa radość, daje ulgę i opiekę.
Sposób odczytania słowa DOBRZE prowadzi do podobnych wniosków. Gdy działamy dobrze i z korzyścią dla śiebie lub innych, prowadzimy do ustawienia zwiększonej energii. Może to być większa radość, lepszy byt lub lepszy stan.
Formy pokrewne utworzone z jednego członu DOBRO.
DOBRODZIEJOMForma rzeczownika „dobrodziej”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | dobrodziej | dobrodzieje |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | dobrodziejowi | dobrodziejomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | dobrodzieja | dobrodzieidobrodziejów |
| Narzędnikkim? czym? | dobrodziejem | dobrodziejami |
| Miejscownikw kim? w czym? | dobrodzieju | dobrodziejach |
| Odchodnikod kogo? czego? | dobrodzieja | dobrodzieidobrodziejów |
| WołajnikTy... | dobrodzieju | dobrodzieje |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | dobrodzieje |
Zobacz, w jakich słowach występuje: dobrodziejom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.