ŚWIT
Chwila tuż przed wschodem słońca, gdy na niebie pojawiają śę pierwsze promienie światła.
Pierwsza jasność poranka, widoczna jeszcze przed pełnym wschodem słońca.
Początek czegoś nowego, ważnego etapu lub zjawiska.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Chwila tuż przed wschodem słońca, gdy na niebie pojawiają śę pierwsze promienie światła.
Pierwsza jasność poranka, widoczna jeszcze przed pełnym wschodem słońca.
Początek czegoś nowego, ważnego etapu lub zjawiska.
W momencie świtu światło wita nowy dzień.
Formy pokrewne utworzone z jednego członu ŚWIT.
ŚWITEMForma rzeczownika „świt”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świt | świty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świtowi | świtom |
| Biernikkogo? co? | świt | świty |
| Narzędnikkim? czym? | świtemobecna forma | świtami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świcie | świtach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świtu | świtów |
| WołajnikTy... | świcie | świty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świtem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.