ŚWINIAK
Potocznie: świnia, zwłaszcza młoda.
Potocznie: samiec świni.
Mięso świni, np. pieczony świniak.
Osoba, wobec której mówiący odczuwa pogardę.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie: świnia, zwłaszcza młoda.
Potocznie: samiec świni.
Mięso świni, np. pieczony świniak.
Osoba, wobec której mówiący odczuwa pogardę.
świniakomForma rzeczownika „świniak”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świniak | świniaki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świniakowi | świniakomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | świniaka | świniaki |
| Narzędnikkim? czym? | świniakiem | świniakami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świniaku | świniakach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świniaka | świniaków |
| WołajnikTy... | świniaku | świniaki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świniakom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.