ŚWIEŻARKA
Urządzenie stosowane niegdyś w celu świeżenia stali.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Urządzenie stosowane niegdyś w celu świeżenia stali.
świeżarceForma rzeczownika „świeżarka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świeżarka | świeżarki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świeżarceobecna forma | świeżarkom |
| Biernikkogo? co? | świeżarkę | świeżarki |
| Narzędnikkim? czym? | świeżarką | świeżarkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świeżarceobecna forma | świeżarkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świeżarki | świeżarek |
| WołajnikTy... | świeżarko | świeżarki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świeżarce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.