ŚWIETLICZANIN
Wychowawca pracujący w świetlicy szkolnej.
Uczeń spędzający czas w świetlicy szkolnej.
Osoba korzystająca ze świetlicy, zwłaszcza placówki kulturalno-oświatowej; rzadko: bywalec świetlicy.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Wychowawca pracujący w świetlicy szkolnej.
Uczeń spędzający czas w świetlicy szkolnej.
Osoba korzystająca ze świetlicy, zwłaszcza placówki kulturalno-oświatowej; rzadko: bywalec świetlicy.
świetliczaninForma rzeczownika „świetliczanin”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świetliczaninobecna forma | świetliczanie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świetliczaninowi | świetliczanom |
| Biernikkogo? co? | świetliczanina | świetliczan |
| Narzędnikkim? czym? | świetliczaninem | świetliczanami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świetliczaninie | świetliczanach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świetliczanina | świetliczan |
| WołajnikTy... | świetliczaninie | świetliczanie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | świetliczany |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świetliczanin
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.