ŚWIERCZYNA
Świeże, zielone gałązki świerka.
Drewno świerkowe.
Młody las świerkowy.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Świeże, zielone gałązki świerka.
Drewno świerkowe.
Młody las świerkowy.
świerczynForma rzeczownika „świerczyna”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świerczyna | świerczyny |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świerczynie | świerczynom |
| Biernikkogo? co? | świerczynę | świerczyny |
| Narzędnikkim? czym? | świerczyną | świerczynami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świerczynie | świerczynach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świerczyny | świerczynobecna forma |
| WołajnikTy... | świerczyno | świerczyny |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świerczyn
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.