ŚWIEGOT
Wysokie dźwięki o krótkim czasie, które emitują niewielkie ptaki; odnosi śę też do szybkiej i wesołej mowy młodych kobiet albo małych dzieci.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Wysokie dźwięki o krótkim czasie, które emitują niewielkie ptaki; odnosi śę też do szybkiej i wesołej mowy młodych kobiet albo małych dzieci.
świegotachForma rzeczownika „świegot”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świegot | świegoty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świegotowi | świegotom |
| Biernikkogo? co? | świegot | świegoty |
| Narzędnikkim? czym? | świegotem | świegotami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świegocie | świegotachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | świegotu | świegotów |
| WołajnikTy... | świegocie | świegoty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świegotach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.