ŚWIATŁODRUK
Technika druku płaskiego, w której forma drukowa jest wykonywana na żelatynie i utrwala obraz bez rastra.
Odbitka wykonana techniką światłodruku.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Technika druku płaskiego, w której forma drukowa jest wykonywana na żelatynie i utrwala obraz bez rastra.
Odbitka wykonana techniką światłodruku.
światłodrukForma rzeczownika „światłodruk”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | światłodrukobecna forma | światłodruki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | światłodrukowi | światłodrukom |
| Biernikkogo? co? | światłodrukobecna forma | światłodruki |
| Narzędnikkim? czym? | światłodrukiem | światłodrukami |
| Miejscownikw kim? w czym? | światłodruku | światłodrukach |
| Odchodnikod kogo? czego? | światłodruku | światłodruków |
| WołajnikTy... | światłodruku | światłodruki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: światłodruk
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.