ŚWIATOWSTRĘT
W żartobliwym ujęciu: niechęć wobec rzeczywistości, która otacza człowieka.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W żartobliwym ujęciu: niechęć wobec rzeczywistości, która otacza człowieka.
światowstrętForma rzeczownika „światowstręt”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | światowstrętobecna forma | światowstręty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | światowstrętowi | światowstrętom |
| Biernikkogo? co? | światowstrętobecna forma | światowstręty |
| Narzędnikkim? czym? | światowstrętem | światowstrętami |
| Miejscownikw kim? w czym? | światowstręcie | światowstrętach |
| Odchodnikod kogo? czego? | światowstrętu | światowstrętów |
| WołajnikTy... | światowstręcie | światowstręty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: światowstręt
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.