ŚRUTA
Pasza treściwa dla zwierząt, otrzymywana przez rozdrobnienie ziaren zbóż lub nasion roślin strączkowych, zwykle w śrutowniku.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pasza treściwa dla zwierząt, otrzymywana przez rozdrobnienie ziaren zbóż lub nasion roślin strączkowych, zwykle w śrutowniku.
śrutęForma rzeczownika „śruta”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śruta | śruty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śrucie | śrutom |
| Biernikkogo? co? | śrutęobecna forma | śruty |
| Narzędnikkim? czym? | śrutą | śrutami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śrucie | śrutach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śruty | śrut |
| WołajnikTy... | śruto | śruty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śrutę
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.