ŚRUTWA
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Nazwisko.
śrutwówForma rzeczownika „Śrutwa”, odchodnik i biernik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ŚrutwaŚrutwa | ŚrutwowieŚrutwy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ŚrutwieŚrutwie | ŚrutwomŚrutwom |
| Biernikkogo? co? | ŚrutwęŚrutwę | Śrutwówobecna formaŚrutwy |
| Narzędnikkim? czym? | ŚrutwąŚrutwą | ŚrutwamiŚrutwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ŚrutwieŚrutwie | ŚrutwachŚrutwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ŚrutwyŚrutwy | Śrutwówobecna forma |
| WołajnikTy... | ŚrutwoŚrutwo | ŚrutwowieŚrutwy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Śrutwy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śrutwów
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.