ŚRUBOKRĘT
Narzędzie ręczne służące do wkręcania i wykręcania śrub lub wkrętów; zwykle metalowy pręt osadzony w rączce, którego końcówka trafia w wyżłobienie obracanego elementu. Inaczej wkrętak.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Narzędzie ręczne służące do wkręcania i wykręcania śrub lub wkrętów; zwykle metalowy pręt osadzony w rączce, którego końcówka trafia w wyżłobienie obracanego elementu. Inaczej wkrętak.
śrubokrętaForma rzeczownika „śrubokręt”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śrubokręt | śrubokręty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śrubokrętowi | śrubokrętom |
| Biernikkogo? co? | śrubokręt | śrubokręty |
| Narzędnikkim? czym? | śrubokrętem | śrubokrętami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śrubokręcie | śrubokrętach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śrubokrętaobecna formaśrubokrętu | śrubokrętów |
| WołajnikTy... | śrubokręcie | śrubokręty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śrubokręta
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.