ŚREDNIÓWKA
Przerwa intonacyjna lub stały punkt podziału dzielący wers na dwa człony, zwykle w przybliżeniu równe; w wersie średniówkowym wyznacza miejsce cezury.
Nadbudówka umieszczona w środkowej części statku.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przerwa intonacyjna lub stały punkt podziału dzielący wers na dwa człony, zwykle w przybliżeniu równe; w wersie średniówkowym wyznacza miejsce cezury.
Nadbudówka umieszczona w środkowej części statku.
średniówkiForma rzeczownika „średniówka”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | średniówka | średniówkiobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | średniówce | średniówkom |
| Biernikkogo? co? | średniówkę | średniówkiobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | średniówką | średniówkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | średniówce | średniówkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | średniówkiobecna forma | średniówek |
| WołajnikTy... | średniówko | średniówkiobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: średniówki
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.