ŚREDNIACZKA
Osoba przeciętna, ńewyróżniająca śę szczególnymi cechami, zdolnościami ani umiejętnościami na tle swojej grupy; potocznie o średniaku.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba przeciętna, ńewyróżniająca śę szczególnymi cechami, zdolnościami ani umiejętnościami na tle swojej grupy; potocznie o średniaku.
średniaczkiForma rzeczownika „średniaczka”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | średniaczka | średniaczkiobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | średniaczce | średniaczkom |
| Biernikkogo? co? | średniaczkę | średniaczkiobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | średniaczką | średniaczkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | średniaczce | średniaczkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | średniaczkiobecna forma | średniaczek |
| WołajnikTy... | średniaczko | średniaczkiobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: średniaczki
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.