ŚREDNIACTWO
Przeciętność, mierność i nijakość czegoś lub kogoś, oceniana z lekceważeniem.
Dawniej: średniozamożni chłopi.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przeciętność, mierność i nijakość czegoś lub kogoś, oceniana z lekceważeniem.
Dawniej: średniozamożni chłopi.
średniactwuForma rzeczownika „średniactwo”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | średniactwo | średniactwa |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | średniactwuobecna forma | średniactwom |
| Biernikkogo? co? | średniactwo | średniactwa |
| Narzędnikkim? czym? | średniactwem | średniactwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | średniactwie | średniactwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | średniactwa | średniactw |
| WołajnikTy... | średniactwo | średniactwa |
Zobacz, w jakich słowach występuje: średniactwu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.