ŚPIOSZEK
Osoba, która lubi dużo i długo spać; zdrobnienie od „śpioch”.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która lubi dużo i długo spać; zdrobnienie od „śpioch”.
śpioszkuForma rzeczownika „śpioszek”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śpioszek | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śpioszkowi | śpioszkom |
| Biernikkogo? co? | śpioszka | śpioszków |
| Narzędnikkim? czym? | śpioszkiem | śpioszkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śpioszkuobecna forma | śpioszkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śpioszka | śpioszków |
| WołajnikTy... | śpioszkuobecna forma | - |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | śpioszki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śpioszku
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.