ŚMO
Potoczne słowo używane zwykle w połączeniu z „to”, oznaczające coś, czego mówiący ńe chce lub ńe potrafi opisać. W zdaniu „Bo to, bo śmo, bo tamto” zastępuje niewygodny lub nieokreślony powód.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potoczne słowo używane zwykle w połączeniu z „to”, oznaczające coś, czego mówiący ńe chce lub ńe potrafi opisać. W zdaniu „Bo to, bo śmo, bo tamto” zastępuje niewygodny lub nieokreślony powód.
śmoForma rzeczownika „śmo”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śmoobecna forma | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śmemu | - |
| Biernikkogo? co? | śmoobecna forma | - |
| Narzędnikkim? czym? | śmym | - |
| Miejscownikw kim? w czym? | śmym | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | śmego | - |
| WołajnikTy... | - | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śmo
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.