ŚLEPOWIDZ
Rzadko: osoba niewidoma lub mająca poważne zaburzenia widzenia; ślepiec.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rzadko: osoba niewidoma lub mająca poważne zaburzenia widzenia; ślepiec.
ślepowidzeForma rzeczownika „ślepowidz”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ślepowidz | ślepowidzeobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ślepowidzowi | ślepowidzom |
| Biernikkogo? co? | ślepowidza | ślepowidzów |
| Narzędnikkim? czym? | ślepowidzem | ślepowidzami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ślepowidzu | ślepowidzach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ślepowidza | ślepowidzów |
| WołajnikTy... | ślepowidzu | ślepowidzeobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ślepowidze
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.