ŚLEPAWOŚĆ
Cecha kogoś, kto słabo widzi lub niedowidzi.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha kogoś, kto słabo widzi lub niedowidzi.
ślepawośćForma rzeczownika „ślepawość”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ślepawośćobecna forma | ślepawości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ślepawości | ślepawościom |
| Biernikkogo? co? | ślepawośćobecna forma | ślepawości |
| Narzędnikkim? czym? | ślepawością | ślepawościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ślepawości | ślepawościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ślepawości | ślepawości |
| WołajnikTy... | ślepawości | ślepawości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ślepawość
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.