ŚLEDZIENNICTWO
Przestarzałe określenie stanu psychicznego charakteryzującego śę stałym przygnębieniem, doszukiwaniem śę negatywnych stron we wszystkim i wmawianiem sobie rozmaitych chorób; hipochondria.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przestarzałe określenie stanu psychicznego charakteryzującego śę stałym przygnębieniem, doszukiwaniem śę negatywnych stron we wszystkim i wmawianiem sobie rozmaitych chorób; hipochondria.
śledziennictwoForma rzeczownika „śledziennictwo”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki. Forma przestarzała.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śledziennictwoobecna forma | śledziennictwa |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śledziennictwu | śledziennictwom |
| Biernikkogo? co? | śledziennictwoobecna forma | śledziennictwa |
| Narzędnikkim? czym? | śledziennictwem | śledziennictwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śledziennictwie | śledziennictwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śledziennictwa | śledziennictw |
| WołajnikTy... | śledziennictwoobecna forma | śledziennictwa |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śledziennictwo
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.