ŚIWA
Jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu, czczony jako stwórca, opiekun i niszczyciel świata oraz sprawca wszelkich narodzin i śmierci.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu, czczony jako stwórca, opiekun i niszczyciel świata oraz sprawca wszelkich narodzin i śmierci.
śiwieForma rzeczownika „Śiwa”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Śiwa | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Śiwieobecna forma | - |
| Biernikkogo? co? | Śiwę | - |
| Narzędnikkim? czym? | Śiwą | - |
| Miejscownikw kim? w czym? | Śiwieobecna forma | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | Śiwy | - |
| WołajnikTy... | Śiwo | - |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Śiwy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śiwie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.