ŚCIĄG
Element konstrukcyjny w budownictwie, najczęściej pręt lub belka łącząca części budowli i przejmująca siły rozciągające. Chroni ściany i filary przed rozsunięciem; zabezpiecza śę go kotwami.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Element konstrukcyjny w budownictwie, najczęściej pręt lub belka łącząca części budowli i przejmująca siły rozciągające. Chroni ściany i filary przed rozsunięciem; zabezpiecza śę go kotwami.
ściąguForma rzeczownika „ściąg”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ściąg | ściągi |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ściągowi | ściągom |
| Biernikkogo? co? | ściąg | ściągi |
| Narzędnikkim? czym? | ściągiem | ściągami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ściąguobecna forma | ściągach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ściąguobecna forma | ściągów |
| WołajnikTy... | ściąguobecna forma | ściągi |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ściągu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.