ŚCINACZ
Osoba zajmująca się ścinaniem drzew, traw, krzewów lub innych roślin; potocznie.
Dawniej: osoba, która ucina głowy.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba zajmująca się ścinaniem drzew, traw, krzewów lub innych roślin; potocznie.
Dawniej: osoba, która ucina głowy.
ścinaczamiForma rzeczownika „ścinacz”, narzędnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ścinacz | ścinacze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ścinaczowi | ścinaczom |
| Biernikkogo? co? | ścinacz | ścinacze |
| Narzędnikkim? czym? | ścinaczem | ścinaczamiobecna forma |
| Miejscownikw kim? w czym? | ścinaczu | ścinaczach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ścinacza | ścinaczy |
| WołajnikTy... | ścinaczu | ścinacze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ścinaczami
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.