ŚCIEMNIARA
Potocznie: kobieta, która mówi ńeprawdę, zwykle po to, by odnieść z tego korzyść.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie: kobieta, która mówi ńeprawdę, zwykle po to, by odnieść z tego korzyść.
ściemniarForma rzeczownika „ściemniara”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ściemniara | ściemniary |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ściemniarze | ściemniarom |
| Biernikkogo? co? | ściemniarę | ściemniary |
| Narzędnikkim? czym? | ściemniarą | ściemniarami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ściemniarze | ściemniarach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ściemniary | ściemniarobecna forma |
| WołajnikTy... | ściemniaro | ściemniary |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ściemniar
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.