ŚCIEKŁY
Taki, który ściekł lub ścieknął; ścieknięty.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który ściekł lub ścieknął; ścieknięty.
ściekłemuForma przymiotnika „ściekły”, dajnik, liczby pojedynczej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ściekły | nieściekłaściekła | ściekłe | nieściekliściekli | ściekłe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | nieściekłemuściekłemuobecna forma | nieściekłejściekłej | nieściekłemuściekłemuobecna forma | nieściekłymściekłym | nieściekłymściekłym |
| Biernikkogo? co? | ściekłynieściekłegonieściekłyściekłego | nieściekłąściekłą | ściekłe | nieściekłychściekłych | nieściekłeściekłe |
| Narzędnikkim? czym? | ściekłym | ściekłą | ściekłym | nieściekłymiściekłymi | nieściekłymiściekłymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | ściekłym | ściekłej | ściekłym | ściekłych | ściekłych |
| Odchodnikod kogo? czego? | ściekłego | ściekłej | ściekłego | ściekłych | ściekłych |
| WołajnikTy... | ściekły | nieściekłaściekła | ściekłe | nieściekliściekli | ściekłe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ściekłemu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.