ŁYKOWATOŚĆ
Cecha rośliny, która ma dużo łyka — po ugotowaniu lub przeżuciu wyczuwa śę je jako włókniste, łykowate fragmenty, często przeszkadzające w jedzeniu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha rośliny, która ma dużo łyka — po ugotowaniu lub przeżuciu wyczuwa śę je jako włókniste, łykowate fragmenty, często przeszkadzające w jedzeniu.
łykowatościachForma rzeczownika „łykowatość”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łykowatość | łykowatości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łykowatości | łykowatościom |
| Biernikkogo? co? | łykowatość | łykowatości |
| Narzędnikkim? czym? | łykowatością | łykowatościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łykowatości | łykowatościachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | łykowatości | łykowatości |
| WołajnikTy... | łykowatości | łykowatości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łykowatościach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.