ŁUŻYCZANIN
Mieszkaniec Łużyc, krainy historycznej w Niemczech i Polsce; także przedstawiciel słowiańskiej mniejszości Serbołużyczan zamieszkującej ten obszar.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Mieszkaniec Łużyc, krainy historycznej w Niemczech i Polsce; także przedstawiciel słowiańskiej mniejszości Serbołużyczan zamieszkującej ten obszar.
łużyczaninowiForma rzeczownika „Łużyczanin”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Łużyczanin | Łużyczanie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Łużyczaninowiobecna forma | Łużyczanom |
| Biernikkogo? co? | Łużyczanina | Łużyczan |
| Narzędnikkim? czym? | Łużyczaninem | Łużyczanami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Łużyczaninie | Łużyczanach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Łużyczanina | Łużyczan |
| WołajnikTy... | Łużyczaninie | Łużyczanie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Łużyczany |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łużyczaninowi
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.