ŁUŻNIK
Rodzaj roślin z rodziny łużnikowatych.
Dawniej: kosz służący do cedzenia ługu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rodzaj roślin z rodziny łużnikowatych.
Dawniej: kosz służący do cedzenia ługu.
łużnikuForma rzeczownika „łużnik”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łużnik | łużniki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łużnikowi | łużnikom |
| Biernikkogo? co? | łużnik | łużniki |
| Narzędnikkim? czym? | łużnikiem | łużnikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łużnikuobecna forma | łużnikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łużnika | łużników |
| WołajnikTy... | łużnikuobecna forma | łużniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łużniku
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.