ŁUSZCZARKA
Maszyna do otrzymywania łuszczki, czyli cienkich arkuszy drewna.
Urządzenie obłuskujące ziarno, które jest przeznaczone na przemiał albo na kaszę.
Tokarka bez kła, służąca do obtaczania długich prętów.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Maszyna do otrzymywania łuszczki, czyli cienkich arkuszy drewna.
Urządzenie obłuskujące ziarno, które jest przeznaczone na przemiał albo na kaszę.
Tokarka bez kła, służąca do obtaczania długich prętów.
łuszczarceForma rzeczownika „łuszczarka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łuszczarka | łuszczarki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łuszczarceobecna forma | łuszczarkom |
| Biernikkogo? co? | łuszczarkę | łuszczarki |
| Narzędnikkim? czym? | łuszczarką | łuszczarkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łuszczarceobecna forma | łuszczarkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łuszczarki | łuszczarek |
| WołajnikTy... | łuszczarko | łuszczarki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łuszczarce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.