Występuje w 1 słowniku

łupie

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma osobowa czasownika „łupać”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Forma rzeczownika „łup”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Forma rzeczownika „łup”, wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Forma rzeczownika „łupa”, dajnik / miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

ŁUPAĆ

  1. Dzielić coś na części, uderzając ostrym lub ciężkim przedmiotem, np. łupać drewno siekierą.

  2. Usuwać twardą łupinę lub skorupę z czegoś, wydobywając to, co jest w środku, np. łupać orzechy.

  3. Potocznie: mocno uderzać kogoś lub w coś, np. łupać pięścią w stół.

  4. Potocznie: strzelać z broni palnej.

  5. Potocznie o broni palnej: z hałasem wypuszczać pociski.

  6. Potocznie o granacie: z hałasem eksplodować.

  7. Potocznie o dźwiękach, zwłaszcza muzyce: rozbrzmiewać bardzo głośno.

  8. Potocznie: sprawiać bardzo silny, przenikliwy ból fizyczny, np. łupać w głowie.

  9. Potocznie: ekspresywny zamiennik czasownika „robić” i innych czasowników.

  10. Potocznie: ulegać rozbiciu na kawałki, kruszyć śę.

  11. Potocznie, w formie „łupać śę”: mocno śę uderzać, obijać.

  12. Potocznie, w formie „łupać śę”: uderzać, bić jeden drugiego.

  13. W formie „łupać śę”: dawać śę łuskać.

  14. Wulgarnie: odbywać stosunek seksualny.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 111 różnych form należących do 3 słów głównych.

ŁUPAĆ

łupieForma osobowa czasownika „łupać”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-łup-łupmyłupcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-łupże-łupmyżłupcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?łupać
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiącłupiąc
Forma bezosobowazrobionołupano

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?łupiącyłupiącałupiącełupiącyłupiące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?łupiącemułupiącejłupiącemułupiącymłupiącym
Biernikkogo? co?łupiącegołupiącyłupiącąłupiącełupiącychłupiące
Narzędnikkim? czym?łupiącymłupiącąłupiącymłupiącymiłupiącymi
Miejscownikw kim? w czym?łupiącymłupiącejłupiącymłupiącychłupiących
Odchodnikod kogo? czego?łupiącegołupiącejłupiącegołupiącychłupiących
WołajnikTy...łupiącyłupiącałupiącełupiącyłupiące

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńełupiącyńełupiącańełupiąceńełupiącyńełupiące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńełupiącemuńełupiącejńełupiącemuńełupiącymńełupiącym
Biernikkogo? co?ńełupiącegońełupiącyńełupiącąńełupiąceńełupiącychńełupiące
Narzędnikkim? czym?ńełupiącymńełupiącąńełupiącymńełupiącymińełupiącymi
Miejscownikw kim? w czym?ńełupiącymńełupiącejńełupiącymńełupiącychńełupiących
Odchodnikod kogo? czego?ńełupiącegońełupiącejńełupiącegońełupiącychńełupiących
WołajnikTy...ńełupiącyńełupiącańełupiąceńełupiącyńełupiące

Imiesłów bierny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?łupanyłupanałupanełupaniłupane
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?łupanemułupanejłupanemułupanymłupanym
Biernikkogo? co?łupanegołupanyłupanąłupanełupanychłupane
Narzędnikkim? czym?łupanymłupanąłupanymłupanymiłupanymi
Miejscownikw kim? w czym?łupanymłupanejłupanymłupanychłupanych
Odchodnikod kogo? czego?łupanegołupanejłupanegołupanychłupanych
WołajnikTy...łupanyłupanałupanełupaniłupane

Imiesłów bierny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńełupanyńełupanańełupaneńełupanińełupane
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńełupanemuńełupanejńełupanemuńełupanymńełupanym
Biernikkogo? co?ńełupanegońełupanyńełupanąńełupaneńełupanychńełupane
Narzędnikkim? czym?ńełupanymńełupanąńełupanymńełupanymińełupanymi
Miejscownikw kim? w czym?ńełupanymńełupanejńełupanymńełupanychńełupanych
Odchodnikod kogo? czego?ńełupanegońełupanejńełupanegońełupanychńełupanych
WołajnikTy...ńełupanyńełupanańełupaneńełupanińełupane

ŁUP

łupieForma rzeczownika „łup”, miejscownik i wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Inne formy

FormaForma
Inne formydo dalszego uporządkowaniałup

ŁUPA

łupieForma rzeczownika „łupa”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: łupie

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.