ŁUCZNICZKA
Sportsmenka uprawiająca łucznictwo, czyli strzelająca z łuku.
W czasach dawnych: wojowniczka, która strzelała z łuku.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Sportsmenka uprawiająca łucznictwo, czyli strzelająca z łuku.
W czasach dawnych: wojowniczka, która strzelała z łuku.
łuczniczceForma rzeczownika „łuczniczka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łuczniczka | łuczniczki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łuczniczceobecna forma | łuczniczkom |
| Biernikkogo? co? | łuczniczkę | łuczniczki |
| Narzędnikkim? czym? | łuczniczką | łuczniczkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łuczniczceobecna forma | łuczniczkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łuczniczki | łuczniczek |
| WołajnikTy... | łuczniczko | łuczniczki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łuczniczce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.