ŁUCZNICTWO
Sport, którego istotą jest trafianie strzałą z łuku w tarczę; uprawiany bywa podczas treningów oraz mistrzostw.
Dawna sztuka wojenna polegająca na posługiwaniu śę łukiem jako bronią.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Sport, którego istotą jest trafianie strzałą z łuku w tarczę; uprawiany bywa podczas treningów oraz mistrzostw.
Dawna sztuka wojenna polegająca na posługiwaniu śę łukiem jako bronią.
łucznictwaForma rzeczownika „łucznictwo”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łucznictwo | łucznictwaobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łucznictwu | łucznictwom |
| Biernikkogo? co? | łucznictwo | łucznictwaobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | łucznictwem | łucznictwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łucznictwie | łucznictwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łucznictwaobecna forma | łucznictw |
| WołajnikTy... | łucznictwo | łucznictwaobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łucznictwa
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.