ŁUBINIANKA
Pasza lub kompost otrzymywany z łodyg, liści i kwiatów łubinu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pasza lub kompost otrzymywany z łodyg, liści i kwiatów łubinu.
łubinianceForma rzeczownika „łubinianka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łubinianka | łubinianki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łubinianceobecna forma | łubiniankom |
| Biernikkogo? co? | łubiniankę | łubinianki |
| Narzędnikkim? czym? | łubinianką | łubiniankami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łubinianceobecna forma | łubiniankach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łubinianki | łubinianek |
| WołajnikTy... | łubinianko | łubinianki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łubiniance
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.