ŁOŻNICA
Dawniej sypialnia, pomieszczenie przeznaczone do spania; wyraz staropolski.
Erotyka, czyli sprawy dotyczące współżycia seksualnego danej osoby lub pary.
Ciężka, długotrwała choroba zmuszająca do leżenia w łóżku.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej sypialnia, pomieszczenie przeznaczone do spania; wyraz staropolski.
Erotyka, czyli sprawy dotyczące współżycia seksualnego danej osoby lub pary.
Ciężka, długotrwała choroba zmuszająca do leżenia w łóżku.
łożnicForma rzeczownika „łożnica”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński. Forma przestarzała.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łożnica | łożnice |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łożnicy | łożnicom |
| Biernikkogo? co? | łożnicę | łożnice |
| Narzędnikkim? czym? | łożnicą | łożnicami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łożnicy | łożnicach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łożnicy | łożnicobecna forma |
| WołajnikTy... | łożnico | łożnice |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łożnic
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.