ŁOWCZANKA
Córka łowczego, dawnego urzędnika dworskiego, który organizował polowania i nadzorował zwierzynę.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Córka łowczego, dawnego urzędnika dworskiego, który organizował polowania i nadzorował zwierzynę.
łowczanceForma rzeczownika „łowczanka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łowczanka | łowczanki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łowczanceobecna forma | łowczankom |
| Biernikkogo? co? | łowczankę | łowczanki |
| Narzędnikkim? czym? | łowczanką | łowczankami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łowczanceobecna forma | łowczankach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łowczanki | łowczanek |
| WołajnikTy... | łowczanko | łowczanki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łowczance
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.