ŁOKIETEK
Dawniej: osoba bardzo niskiego wzrostu; liliput, karzeł.
Rzadko: zdrobnienie od łokieć.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej: osoba bardzo niskiego wzrostu; liliput, karzeł.
Rzadko: zdrobnienie od łokieć.
łokietekForma rzeczownika „łokietek”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łokietekobecna forma | łokietkiłokietkowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łokietkowi | łokietkom |
| Biernikkogo? co? | łokietekobecna forma | łokietki |
| Narzędnikkim? czym? | łokietkiem | łokietkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łokietku | łokietkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łokietka | łokietków |
| WołajnikTy... | łokietku | łokietkiłokietkowie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łokietek
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.