ŁEPETA
Potocznie: głowa, zwykle używane żartobliwie lub z lekceważeniem.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie: głowa, zwykle używane żartobliwie lub z lekceważeniem.
łepetaForma rzeczownika „łepeta”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łepetaobecna forma | łepety |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łepecie | łepetom |
| Biernikkogo? co? | łepetę | łepety |
| Narzędnikkim? czym? | łepetą | łepetami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łepecie | łepetach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łepety | łepet |
| WołajnikTy... | łepeto | łepety |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łepeta
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.