ŁAZARZ
Imię męskie.
Osoba skrajnie uboga, żebrak lub nędzarz; to również ktoś, czyj wygląd zdradza bardzo zły stan zdrowia albo wielką biedę.
Część Poznania położona między Wildą, Górczynem, Grunwaldem i Jeżycami.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Imię męskie.
Osoba skrajnie uboga, żebrak lub nędzarz; to również ktoś, czyj wygląd zdradza bardzo zły stan zdrowia albo wielką biedę.
Część Poznania położona między Wildą, Górczynem, Grunwaldem i Jeżycami.
łazarzomForma rzeczownika „łazarz”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ŁazarzŁazarz | ŁazarzeŁazarzeŁazarzowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ŁazarzowiŁazarzowi | Łazarzomobecna formaŁazarzomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | ŁazarzŁazarza | ŁazarzeŁazarzówŁazarzówłazarzy |
| Narzędnikkim? czym? | ŁazarzemŁazarzem | ŁazarzamiŁazarzami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ŁazarzuŁazarzu | ŁazarzachŁazarzach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ŁazarzaŁazarza | ŁazarzówŁazarzówŁazarzówłazarzy |
| WołajnikTy... | ŁazarzuŁazarzu | ŁazarzeŁazarzeŁazarzowie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Łazarze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łazarzom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.