ŁAWRA
W dawnym Kościele wschodnim: zespół pustelni anachoretów.
Duży, znaczący klasztor prawosławny lub jednego z Katolickich Kościołów Wschodnich, wraz z zespołem zabudowań klasztornych; w Kościele prawosławnym może podlegać bezpośrednio synodowi.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W dawnym Kościele wschodnim: zespół pustelni anachoretów.
Duży, znaczący klasztor prawosławny lub jednego z Katolickich Kościołów Wschodnich, wraz z zespołem zabudowań klasztornych; w Kościele prawosławnym może podlegać bezpośrednio synodowi.
ławrzeForma rzeczownika „ławra”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ławra | ławry |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ławrzeobecna forma | ławrom |
| Biernikkogo? co? | ławrę | ławry |
| Narzędnikkim? czym? | ławrą | ławrami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ławrzeobecna forma | ławrach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ławry | ławr |
| WołajnikTy... | ławro | ławry |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ławrze
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.