ŁAWNIK
W Polsce: osoba niebędąca sędzią, reprezentująca społeczeństwo w składzie orzekającym sądu, uczestnicząca w posiedzeniach i głosowaniu nad wyrokiem.
W różnych krajach: członek sądu przysięgłych.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W Polsce: osoba niebędąca sędzią, reprezentująca społeczeństwo w składzie orzekającym sądu, uczestnicząca w posiedzeniach i głosowaniu nad wyrokiem.
W różnych krajach: członek sądu przysięgłych.
ławnikiemForma rzeczownika „ławnik”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ławnik | ławnicy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ławnikowi | ławnikom |
| Biernikkogo? co? | ławnika | ławników |
| Narzędnikkim? czym? | ławnikiemobecna forma | ławnikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ławniku | ławnikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ławnika | ławników |
| WołajnikTy... | ławniku | ławnicy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | ławniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ławnikiem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.