ŁAPCZYWOŚĆ
Cecha kogoś, kto zachłannie, chciwie dąży do zaspokojenia silnej potrzeby jedzenia, posiadania czegoś lub robienia czegoś. Przejawia śę na przykład w łapczywym jedzeniu albo w ńenasyconej łapczywości władzy.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha kogoś, kto zachłannie, chciwie dąży do zaspokojenia silnej potrzeby jedzenia, posiadania czegoś lub robienia czegoś. Przejawia śę na przykład w łapczywym jedzeniu albo w ńenasyconej łapczywości władzy.
łapczywościąForma rzeczownika „łapczywość”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łapczywość | łapczywości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łapczywości | łapczywościom |
| Biernikkogo? co? | łapczywość | łapczywości |
| Narzędnikkim? czym? | łapczywościąobecna forma | łapczywościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łapczywości | łapczywościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łapczywości | łapczywości |
| WołajnikTy... | łapczywości | łapczywości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łapczywością
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.