ŁAPACZKA
Element biżuterii lub wyrobu rękodzielniczego zamykający naszyjnik albo bransoletę, służący do ich zapinania.
Rękawica używana w ńektórych sportach do chwytania piłki lub krążka, np. w hokeju.
Kobieta, która coś łapie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Element biżuterii lub wyrobu rękodzielniczego zamykający naszyjnik albo bransoletę, służący do ich zapinania.
Rękawica używana w ńektórych sportach do chwytania piłki lub krążka, np. w hokeju.
Kobieta, która coś łapie.
łapaczkoForma rzeczownika „łapaczka”, wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łapaczka | łapaczki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łapaczce | łapaczkom |
| Biernikkogo? co? | łapaczkę | łapaczki |
| Narzędnikkim? czym? | łapaczką | łapaczkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łapaczce | łapaczkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łapaczki | łapaczek |
| WołajnikTy... | łapaczkoobecna forma | łapaczki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łapaczko
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.