ŁAJDACZKA
Przestarzale: kobieta prowadząca życie rozpustne; nierządnica lub rozpustnica.
Rzadziej: kobieta nieuczciwa; oszustka oceniana bardzo negatywnie z powodu zachowania niezgodnego z zasadami społecznymi.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przestarzale: kobieta prowadząca życie rozpustne; nierządnica lub rozpustnica.
Rzadziej: kobieta nieuczciwa; oszustka oceniana bardzo negatywnie z powodu zachowania niezgodnego z zasadami społecznymi.
łajdaczceForma rzeczownika „łajdaczka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łajdaczka | łajdaczki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łajdaczceobecna forma | łajdaczkom |
| Biernikkogo? co? | łajdaczkę | łajdaczki |
| Narzędnikkim? czym? | łajdaczką | łajdaczkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łajdaczceobecna forma | łajdaczkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łajdaczki | łajdaczek |
| WołajnikTy... | łajdaczko | łajdaczki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łajdaczce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.