ŁAD
Stan uporządkowania, w którym rzeczy znajdują śę na właściwym miejscu, a zjawiska przebiegają według ustalonych reguł; harmonia i przewidywalność zamiast chaosu. Przykład: ład w pokoju oznacza, że każda rzecz ma swoje miejsce.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Stan uporządkowania, w którym rzeczy znajdują śę na właściwym miejscu, a zjawiska przebiegają według ustalonych reguł; harmonia i przewidywalność zamiast chaosu. Przykład: ład w pokoju oznacza, że każda rzecz ma swoje miejsce.
ładForma rzeczownika „ład”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ładobecna forma | łady |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ładowi | ładom |
| Biernikkogo? co? | ładobecna forma | łady |
| Narzędnikkim? czym? | ładem | ładami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ładzie | ładach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ładu | ładów |
| WołajnikTy... | ładzie | łady |
ładForma rzeczownika „Łada”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
Zobacz, w jakich słowach występuje: ład
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.